Aussprache op Platt: /vœ͡ɐpəln/
Verb
Silbentrennung: wör·peln
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Du büst an de Reeg mit Wörpeln!

Verbformen:

Infinitiv:
wör­peln
Partizip Perfekt:
wör­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wör­pel
du wör­pelst
he/se/dat wör­pelt
wi wör­pelt
ji wör­pelt
se wör­pelt
Imperfekt:
ik wör­pel
du wör­pelst
he/se/dat wör­pel
wi wör­peln
ji wör­peln
se wör­peln
Perfekt:
ik heff wör­pelt
du hest wör­pelt
he/se/dat hett wör­pelt
wi hebbt wör­pelt
ji hebbt wör­pelt
se hebbt wör­pelt
Konjunktiv:
ik wör­pel
du wör­pelst
he/se/dat wör­pel
wi wör­peln
ji wör­peln
se wör­peln
Imperativ:
wör­pel!
wör­pelt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Wörpel