verquie­meln auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈkviː·məln/ 🔊︎
Verb
Silbentrennung: ver·quie·meln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verquie­meln
Partizip Perfekt:
ve­r­quie­melt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ve­r­quie­mel
du ve­r­quie­melst
he/se/dat ve­r­quie­melt
wi ve­r­quie­melt
ji ve­r­quie­melt
se ve­r­quie­melt
Imperfekt:
ik ve­r­quie­mel
du ve­r­quie­melst
he/se/dat ve­r­quie­mel
wi ve­r­quie­meln
ji ve­r­quie­meln
se ve­r­quie­meln
Perfekt:
ik bün ve­r­quie­melt
du büst ve­r­quie­melt
he/se/dat is ve­r­quie­melt
wi sünd ve­r­quie­melt
ji sünd ve­r­quie­melt
se sünd ve­r­quie­melt
Konjunktiv:
ik ve­r­quie­mel
du ve­r­quie­melst
he/se/dat ve­r­quie­mel
wi ve­r­quie­meln
ji ve­r­quie­meln
se ve­r­quie­meln
Imperativ:
ve­r­quie­mel!
ve­r­quie­melt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + quiemen