af­wul­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈaf·vʊln̩/
Verb
Silbentrennung: af·wul·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
He will dor von af.
De Deckel will dor nich von af.
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Ik wull dor so geern wedder von af.

Verbformen:

Infinitiv:
af­wul­len
Partizip Perfekt:
af­wull­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik will af
du will­st af
he/se/dat will af
wi wöölt af
ji wöölt af
se wöölt af
Imperfekt:
ik wull af
du wull­st af
he/se/dat wull af
wi wul­len af
ji wul­len af
se wul­len af
Perfekt:
ik heff af­wull­t
du hest af­wull­t
he/se/dat hett af­wull­t
wi hebbt af­wull­t
ji hebbt af­wull­t
se hebbt af­wull­t
Konjunktiv:
ik wull af
du wull­st af
he/se/dat wull af
wi wul­len af
ji wul­len af
se wul­len af
Imperativ:
wull af!
wull­t af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + wullen