terbre­ken in Low German

Pronunciation: /tɐˈbɾɛːkn̩/
verb
Syllabication: ter·bre·ken
[1]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
twaibreken
German:

Verbforms:

infinitive:
terbre­ken
past participle:
terbra­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik terbreek
du terbri­ckst
he/se/dat terbri­ckt
wi terbreekt
ji terbreekt
se terbreekt
past:
ik terbröök
du terbröökst
he/se/dat terbröök
wi terbrö­ken
ji terbrö­ken
se terbrö­ken
perfect:
ik heff terbra­ken
du hest terbra­ken
he/se/dat hett terbra­ken
wi hebbt terbra­ken
ji hebbt terbra­ken
se hebbt terbra­ken
conjunctive:
ik terbröök
du terbröökst
he/se/dat terbröök
wi terbrö­ken
ji terbrö­ken
se terbrö­ken
imperative:
terbreek!
terbreekt!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: ter- + breken