op­rüt­zig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔp·ɾʏt͡sɪç/
Adjektiv
Sülven: op·rüt·zig
oprütziger oprützigst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
von een, de dor jümmer gegenan geiht
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + -ig