Kant­haak op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkantˌhɔːˑk/
Substantiv
Sülven: Kant·haak
Plural: Kant­ha­ken m de Kant­haak
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kant + Haak