op­päd­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌpɛdn̩/
Verb
Sülven: op·päd·den
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Du büst ümknickt? Hest du di wat daan? Kannst du noch oppädden?
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Äh! En Spinn! Pätt dor gau op!

Verbformen:

Infinitiv:
op­päd­den
PPP:
op­pädd­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pätt op
du pädd­st op
he/se/dat pädd­t op
wi pädd­t op
ji pädd­t op
se pädd­t op
Vergangen Tiet:
ik pätt op
du pädd­st op
he/se/dat pätt op
wi päd­den op
ji päd­den op
se päd­den op
Perfekt:
ik heff op­pädd­t
du hest op­pädd­t
he/se/dat hett op­pädd­t
wi hebbt op­pädd­t
ji hebbt op­pädd­t
se hebbt op­pädd­t
Kunjunktiv:
ik pätt op
du pädd­st op
he/se/dat pätt op
wi päd­den op
ji päd­den op
se päd­den op
Imperativ:
pätt op!
pädd­t op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + pädden