ver­päd­den op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈpɛdn̩/
Verb
Sülven: ver·päd·den
[1]
Opbowoortschatt
[2]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ver­päd­den
PPP:
ver­pädd­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ver­pätt
du ver­pädd­st
he/se/dat ver­pädd­t
wi ver­pädd­t
ji ver­pädd­t
se ver­pädd­t
Vergangen Tiet:
ik ver­pätt
du ver­pädd­st
he/se/dat ver­pätt
wi ver­päd­den
ji ver­päd­den
se ver­päd­den
Perfekt:
ik heff ver­pädd­t
du hest ver­pädd­t
he/se/dat hett ver­pädd­t
wi hebbt ver­pädd­t
ji hebbt ver­pädd­t
se hebbt ver­pädd­t
Kunjunktiv:
ik ver­pätt
du ver­pädd­st
he/se/dat ver­pätt
wi ver­päd­den
ji ver­päd­den
se ver­päd­den
Imperativ:
ver­pätt!
ver­pädd­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + pädden