quie­me­lig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkviː·mə·lɪç/
Adjektiv
Sülven: quie·me·lig
quiemeliger quiemeligst
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: quiemen + -ig