lang­s­ka­men op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlaŋsˌkɔːm̩/
Verb
Sülven: langs·ka·men
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
na wat rangahn (mit de Intention ok noch wiedertogahn)
nedderlandsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
lang­s­ka­men
PPP:
lang­s­ko­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik koom langs
du kum­mst langs
he/se/dat kum­mt langs
wi koomt langs
ji koomt langs
se koomt langs
Vergangen Tiet:
ik keem langs
du keemst langs
he/se/dat keem langs
wi ke­men langs
ji ke­men langs
se ke­men langs
Perfekt:
ik bün lang­s­ko­men
du büst lang­s­ko­men
he/se/dat is lang­s­ko­men
wi sünd lang­s­ko­men
ji sünd lang­s­ko­men
se sünd lang­s­ko­men
Kunjunktiv:
ik keem langs
du keemst langs
he/se/dat keem langs
wi ke­men langs
ji ke­men langs
se ke­men langs
Imperativ:
koom langs!
koomt langs!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: langs + kamen