wegslu­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛçˌsluːkn̩/
Verb
Sülven: weg·slu·ken
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dalsluken, so dat dat weg is
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wegslu­ken
PPP:
wegsluukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sluuk weg
du sluukst weg
he/se/dat sluukt weg
wi sluukt weg
ji sluukt weg
se sluukt weg
Vergangen Tiet:
ik sluuk weg
du sluukst weg
he/se/dat sluuk weg
wi slu­ken weg
ji slu­ken weg
se slu­ken weg
Perfekt:
ik heff wegsluukt
du hest wegsluukt
he/se/dat hett wegsluukt
wi hebbt wegsluukt
ji hebbt wegsluukt
se hebbt wegsluukt
Kunjunktiv:
ik sluuk weg
du sluukst weg
he/se/dat sluuk weg
wi slu­ken weg
ji slu­ken weg
se slu­ken weg
Imperativ:
sluuk weg!
sluukt weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + sluken