nee­­jie­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈnɛː·ʒiː·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: nee·jie·rig
neejieriger neejierigst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit dat Verlangen, wat över de Angelegenheiten von annere Lüüd ruttokriegen
nedderlandsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Neejier + -ig