mag­neet­sch op Plattdüütsch

Utspraak: /maɡˈneɪ̯tʃ/
Adjektiv
Sülven: mag·neetsch
magneetscher magneetschst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Iesen antreckend
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Magneet + -sch