wik­sen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɪksn̩/
Verb
Sülven: wik·sen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Schoh mit Wiks insmeren
düütsch:
wichsen

Verbformen:

Infinitiv:
wik­sen
PPP:
wikst
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wiks
du wikst
he/se/dat wikst
wi wikst
ji wikst
se wikst
Vergangen Tiet:
ik wiks
du wikst
he/se/dat wiks
wi wik­sen
ji wik­sen
se wik­sen
Perfekt:
ik heff wikst
du hest wikst
he/se/dat hett wikst
wi hebbt wikst
ji hebbt wikst
se hebbt wikst
Kunjunktiv:
ik wiks
du wikst
he/se/dat wiks
wi wik­sen
ji wik­sen
se wik­sen
Imperativ:
wiks!
wikst!