Wust­spitt op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvʊstˌspɪt/
Substantiv
Sülven: Wust·spitt
Plural: Wust­speet m de Wust­spitt
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Wust + Spitt