wed­der­ka­men op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛ·dɐˌkɔːm̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: wed·der·ka·men
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
trüchkehren
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wed­der­ka­men
PPP:
wed­der­ko­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik koom wedder
du kum­mst wedder
he/se/dat kum­mt wedder
wi koomt wedder
ji koomt wedder
se koomt wedder
Vergangen Tiet:
ik keem wedder
du keemst wedder
he/se/dat keem wedder
wi ke­men wedder
ji ke­men wedder
se ke­men wedder
Perfekt:
ik bün wed­der­ko­men
du büst wed­der­ko­men
he/se/dat is wed­der­ko­men
wi sünd wed­der­ko­men
ji sünd wed­der­ko­men
se sünd wed­der­ko­men
Kunjunktiv:
ik keem wedder
du keemst wedder
he/se/dat keem wedder
wi ke­men wedder
ji ke­men wedder
se ke­men wedder
Imperativ:
koom wedder!
koomt wedder!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wedder + kamen