Utspraak op Platt: /tvaɪ̯klɔpm̩/
Verb
Sülven: twei·klop·pen
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
Bispelen:
Wo is Harm? — De is in’n Goorn un kloppt Holt twei.

Verbformen:

Infinitiv:
twei­klop­pen
PPP:
twei­klopp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klopp twei
du klopp­st twei
he/se/dat klopp­t twei
wi klopp­t twei
ji klopp­t twei
se klopp­t twei
Vergangen Tiet:
ik klopp twei
du klopp­st twei
he/se/dat klopp twei
wi klop­pen twei
ji klop­pen twei
se klop­pen twei
Perfekt:
ik heff twei­klopp­t
du hest twei­klopp­t
he/se/dat hett twei­klopp­t
wi hebbt twei­klopp­t
ji hebbt twei­klopp­t
se hebbt twei­klopp­t
Kunjunktiv:
ik klopp twei
du klopp­st twei
he/se/dat klopp twei
wi klop­pen twei
ji klop­pen twei
se klop­pen twei
Imperativ:
klopp twei!
klopp­t twei!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: twei + kloppen