Pronunciation: /ˈɾuːtˌsmiːtn̩/
verb
Syllabication: rut·smie·ten
[1]
advanced vocabulary

Verbforms:

infinitive:
rutsmieten
past participle:
rutsmeten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik smiet rut
du smittst rut
he/se/dat smitt rut
wi smiet rut
ji smiet rut
se smiet rut
past:
ik smeet rut
du smeetst rut
he/se/dat smeet rut
wi smeten rut
ji smeten rut
se smeten rut
perfect:
ik heff rutsmeten
du hest rutsmeten
he/se/dat hett rutsmeten
wi hebbt rutsmeten
ji hebbt rutsmeten
se hebbt rutsmeten
conjunctive:
ik smeet rut
du smeetst rut
he/se/dat smeet rut
wi smeten rut
ji smeten rut
se smeten rut
imperative:
smiet rut!
smiet rut!

Etymology:

Compound word constructed from: rut + smieten