Pronunciation: /bəˈha·nəln/
verb
Syllabication: be·han·neln
[1]
advanced vocabulary
Low Saxon:
English:
Dutch:
German:
Examples:
Du behannelst mi as wenn ik dumm bün.

Verbforms:

infinitive:
behanneln
past participle:
behannelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik behannel
du behannelst
he/se/dat behannelt
wi behannelt
ji behannelt
se behannelt
past:
ik behannel
du behannelst
he/se/dat behannel
wi behanneln
ji behanneln
se behanneln
perfect:
ik heff behannelt
du hest behannelt
he/se/dat hett behannelt
wi hebbt behannelt
ji hebbt behannelt
se hebbt behannelt
conjunctive:
ik behannel
du behannelst
he/se/dat behannel
wi behanneln
ji behanneln
se behanneln
imperative:
behannel!
behannelt!

Etymology:

Compound word constructed from: be- + hanneln