in­men­gen in Low German

Pronunciation: /ˈɪnˌmɛŋn̩/
verb
Syllabication: in·men·gen
[1]
peripheral vocabulary

Verbforms:

infinitive:
in­men­gen
past participle:
in­men­gt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik men­g in
du men­gst in
he/se/dat men­gt in
wi men­gt in
ji men­gt in
se men­gt in
past:
ik men­g in
du men­gst in
he/se/dat men­g in
wi men­gen in
ji men­gen in
se men­gen in
perfect:
ik heff in­men­gt
du hest in­men­gt
he/se/dat hett in­men­gt
wi hebbt in­men­gt
ji hebbt in­men­gt
se hebbt in­men­gt
conjunctive:
ik men­g in
du men­gst in
he/se/dat men­g in
wi men­gen in
ji men­gen in
se men­gen in
imperative:
men­g in!
men­gt in!

Etymology:

Compound word constructed from: in + mengen