utpan­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌpan̩/
Verb
Silbentrennung: ut·pan·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Schuld dör Pannen indrieven

Verbformen:

Infinitiv:
utpan­nen
Partizip Perfekt:
utpann­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pann ut
du pandst ut
he/se/dat pann­t ut
wi pann­t ut
ji pann­t ut
se pann­t ut
Imperfekt:
ik pann ut
du pandst ut
he/se/dat pann ut
wi pan­nen ut
ji pan­nen ut
se pan­nen ut
Perfekt:
ik heff utpann­t
du hest utpann­t
he/se/dat hett utpann­t
wi hebbt utpann­t
ji hebbt utpann­t
se hebbt utpann­t
Konjunktiv:
ik pann ut
du pandst ut
he/se/dat pann ut
wi pan­nen ut
ji pan­nen ut
se pan­nen ut
Imperativ:
pann ut!
pann­t ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + pannen