utdu­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌduːn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·du·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
sik utdehnen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utdu­nen
Partizip Perfekt:
utduunt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik duun ut
du duunst ut
he/se/dat duunt ut
wi duunt ut
ji duunt ut
se duunt ut
Imperfekt:
ik duun ut
du duunst ut
he/se/dat duun ut
wi du­nen ut
ji du­nen ut
se du­nen ut
Perfekt:
ik heff utduunt
du hest utduunt
he/se/dat hett utduunt
wi hebbt utduunt
ji hebbt utduunt
se hebbt utduunt
Konjunktiv:
ik duun ut
du duunst ut
he/se/dat duun ut
wi du­nen ut
ji du­nen ut
se du­nen ut
Imperativ:
duun ut!
duunt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + dunen