afwen­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌvɛn̩/
Verb
Silbentrennung: af·wen·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
sik von wat wegdreihn
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afwen­nen
Partizip Perfekt:
afwenn­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wenn af
du wenn­st af
he/se/dat wenn­t af
wi wenn­t af
ji wenn­t af
se wenn­t af
Imperfekt:
ik wenn af
du wenn­st af
he/se/dat wenn af
wi wen­nen af
ji wen­nen af
se wen­nen af
Perfekt:
ik heff afwenn­t
du hest afwenn­t
he/se/dat hett afwenn­t
wi hebbt afwenn­t
ji hebbt afwenn­t
se hebbt afwenn­t
Konjunktiv:
ik wenn af
du wenn­st af
he/se/dat wenn af
wi wen­nen af
ji wen­nen af
se wen­nen af
Imperativ:
wenn af!
wenn­t af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + wennen