anslu­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌsluːtn̩/
Verb
Silbentrennung: an·slu·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
bi wat mitmaken
deutsch:
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
wat verbinnen
Beispiele:
[1] Hest du den Videorekorder al anslaten?

Verbformen:

Infinitiv:
anslu­ten
Partizip Perfekt:
ansla­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik sluut an
du slütt­st an
he/se/dat slütt an
wi sluut an
ji sluut an
se sluut an
Imperfekt:
ik slööt an
du slöötst an
he/se/dat slööt an
wi slö­ten an
ji slö­ten an
se slö­ten an
Perfekt:
ik heff ansla­ten
du hest ansla­ten
he/se/dat hett ansla­ten
wi hebbt ansla­ten
ji hebbt ansla­ten
se hebbt ansla­ten
Konjunktiv:
ik slööt an
du slöötst an
he/se/dat slööt an
wi slö­ten an
ji slö­ten an
se slö­ten an
Imperativ:
sluut an!
sluut an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + sluten