opwe­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌvɛkn̩/
Verb
Silbentrennung: op·we·cken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opwe­cken
Partizip Perfekt:
opwe­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik we­ck op
du we­ckst op
he/se/dat we­ckt op
wi we­ckt op
ji we­ckt op
se we­ckt op
Imperfekt:
ik we­ck op
du we­ckst op
he/se/dat we­ck op
wi we­cken op
ji we­cken op
se we­cken op
Perfekt:
ik heff opwe­ckt
du hest opwe­ckt
he/se/dat hett opwe­ckt
wi hebbt opwe­ckt
ji hebbt opwe­ckt
se hebbt opwe­ckt
Konjunktiv:
ik we­ck op
du we­ckst op
he/se/dat we­ck op
wi we­cken op
ji we­cken op
se we­cken op
Imperativ:
we­ck op!
we­ckt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + wecken