lunkoh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈlʊnkˌɔu̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: lunk·oh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
nipp henhören
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
lunkoh­ren
Partizip Perfekt:
lun­k­ohrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lun­k­ohr
du lun­k­ohrst
he/se/dat lun­k­ohrt
wi lun­k­ohrt
ji lun­k­ohrt
se lun­k­ohrt
Imperfekt:
ik lun­k­ohr
du lun­k­ohrst
he/se/dat lun­k­ohr
wi lun­k­oh­ren
ji lun­k­oh­ren
se lun­k­oh­ren
Perfekt:
ik heff lun­k­ohrt
du hest lun­k­ohrt
he/se/dat hett lun­k­ohrt
wi hebbt lun­k­ohrt
ji hebbt lun­k­ohrt
se hebbt lun­k­ohrt
Konjunktiv:
ik lun­k­ohr
du lun­k­ohrst
he/se/dat lun­k­ohr
wi lun­k­oh­ren
ji lun­k­oh­ren
se lun­k­oh­ren
Imperativ:
lun­k­ohr!
lun­k­ohrt!