swies­tern auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈsviːs·tɐn/
Verb
Silbentrennung: swies·tern
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
swies­tern
Partizip Perfekt:
swies­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik swies­ter
du swies­terst
he/se/dat swies­tert
wi swies­tert
ji swies­tert
se swies­tert
Imperfekt:
ik swies­ter
du swies­terst
he/se/dat swies­ter
wi swies­tern
ji swies­tern
se swies­tern
Perfekt:
ik heff swies­tert
du hest swies­tert
he/se/dat hett swies­tert
wi hebbt swies­tert
ji hebbt swies­tert
se hebbt swies­tert
Konjunktiv:
ik swies­ter
du swies­terst
he/se/dat swies­ter
wi swies­tern
ji swies­tern
se swies­tern
Imperativ:
swies­ter!
swies­tert!