anleh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌlɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: an·leh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
een wat bibringen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anleh­ren
Partizip Perfekt:
anlehrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lehr an
du lehrst an
he/se/dat lehrt an
wi lehrt an
ji lehrt an
se lehrt an
Imperfekt:
ik lehr an
du lehrst an
he/se/dat lehr an
wi leh­ren an
ji leh­ren an
se leh­ren an
Perfekt:
ik heff anlehrt
du hest anlehrt
he/se/dat hett anlehrt
wi hebbt anlehrt
ji hebbt anlehrt
se hebbt anlehrt
Konjunktiv:
ik lehr an
du lehrst an
he/se/dat lehr an
wi leh­ren an
ji leh­ren an
se leh­ren an
Imperativ:
lehr an!
lehrt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + lehren