ut­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈuːtˌføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: ut·föh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
[2]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utföhren
Partizip Perfekt:
utföhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik föhr ut
du föhrst ut
he/se/dat föhrt ut
wi föhrt ut
ji föhrt ut
se föhrt ut
Imperfekt:
ik föhr ut
du föhrst ut
he/se/dat föhr ut
wi föhren ut
ji föhren ut
se föhren ut
Perfekt:
ik heff utföhrt
du hest utföhrt
he/se/dat hett utföhrt
wi hebbt utföhrt
ji hebbt utföhrt
se hebbt utföhrt
Konjunktiv:
ik föhr ut
du föhrst ut
he/se/dat föhr ut
wi föhren ut
ji föhren ut
se föhren ut
Imperativ:
föhr ut!
föhrt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + föhren