inschu­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌʃuːm̩/
Verb
Silbentrennung: in·schu·ven
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
wat in wat drücken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
inschu­ven
Partizip Perfekt:
inscha­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schuuf in
du schuf­fst in
he/se/dat schuf­ft in
wi schuuft in
ji schuuft in
se schuuft in
Imperfekt:
ik schööf in
du schööfst in
he/se/dat schööf in
wi schö­ven in
ji schö­ven in
se schö­ven in
Perfekt:
ik heff inscha­ven
du hest inscha­ven
he/se/dat hett inscha­ven
wi hebbt inscha­ven
ji hebbt inscha­ven
se hebbt inscha­ven
Konjunktiv:
ik schööf in
du schööfst in
he/se/dat schööf in
wi schö­ven in
ji schö­ven in
se schö­ven in
Imperativ:
schuuf in!
schuuft in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + schuven