an­schö­len auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌʃøːy̯ln̩/
Verb
Silbentrennung: an·schö·len
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anschölen
Partizip Perfekt:
anschöölt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schööl an
du schöölst an
he/se/dat schöölt an
wi schöölt an
ji schöölt an
se schöölt an
Imperfekt:
ik schööl an
du schöölst an
he/se/dat schööl an
wi schölen an
ji schölen an
se schölen an
Perfekt:
ik bün anschöölt
du büst anschöölt
he/se/dat is anschöölt
wi sünd anschöölt
ji sünd anschöölt
se sünd anschöölt
Konjunktiv:
ik schööl an
du schöölst an
he/se/dat schööl an
wi schölen an
ji schölen an
se schölen an
Imperativ:
schööl an!
schöölt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + schölen