ö­ver­spre­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈøː·vɐˌspɾɛːkn̩/
Verb
Silbentrennung: ö·ver·spre·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ö­ver­spre­ken
Partizip Perfekt:
ö­ver­spra­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik spreek över
du spri­ckst över
he/se/dat spri­ckt över
wi spreekt över
ji spreekt över
se spreekt över
Imperfekt:
ik spröök över
du spröökst över
he/se/dat spröök över
wi sprö­ken över
ji sprö­ken över
se sprö­ken över
Perfekt:
ik heff ö­ver­spra­ken
du hest ö­ver­spra­ken
he/se/dat hett ö­ver­spra­ken
wi hebbt ö­ver­spra­ken
ji hebbt ö­ver­spra­ken
se hebbt ö­ver­spra­ken
Konjunktiv:
ik spröök över
du spröökst över
he/se/dat spröök över
wi sprö­ken över
ji sprö­ken över
se sprö­ken över
Imperativ:
spreek över!
spreekt över!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: över + spreken