rüm­spi­ta­keln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ɾˈʏm·spɪˌtɔː·kəln/
Verb
Silbentrennung: rüm·spi·ta·keln
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rüm­spi­ta­keln
Partizip Perfekt:
rüm­spi­ta­kelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik spi­ta­kel rüm
du spi­ta­kelst rüm
he/se/dat spi­ta­kelt rüm
wi spi­ta­kelt rüm
ji spi­ta­kelt rüm
se spi­ta­kelt rüm
Imperfekt:
ik spi­ta­kel rüm
du spi­ta­kelst rüm
he/se/dat spi­ta­kel rüm
wi spi­ta­keln rüm
ji spi­ta­keln rüm
se spi­ta­keln rüm
Perfekt:
ik heff rüm­spi­ta­kelt
du hest rüm­spi­ta­kelt
he/se/dat hett rüm­spi­ta­kelt
wi hebbt rüm­spi­ta­kelt
ji hebbt rüm­spi­ta­kelt
se hebbt rüm­spi­ta­kelt
Konjunktiv:
ik spi­ta­kel rüm
du spi­ta­kelst rüm
he/se/dat spi­ta­kel rüm
wi spi­ta­keln rüm
ji spi­ta­keln rüm
se spi­ta­keln rüm
Imperativ:
spi­ta­kel rüm!
spi­ta­kelt rüm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rüm + spitakeln