na­bin­nen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈnɔːˌbɪn̩/
Verb
Silbentrennung: na·bin·nen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
nabinnen
Partizip Perfekt:
nabunnen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik binn na
du binnst na
he/se/dat binnt na
wi binnt na
ji binnt na
se binnt na
Imperfekt:
ik bünn na
du bünnst na
he/se/dat bünn na
wi bünnen na
ji bünnen na
se bünnen na
Perfekt:
ik heff nabunnen
du hest nabunnen
he/se/dat hett nabunnen
wi hebbt nabunnen
ji hebbt nabunnen
se hebbt nabunnen
Konjunktiv:
ik bünn na
du bünnst na
he/se/dat bünn na
wi bünnen na
ji bünnen na
se bünnen na
Imperativ:
binn na!
binnt na!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: na + binnen