dok­te­re­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈdɔk·tə·ɾɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: dok·te·re·ren
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dok­te­re­ren
Partizip Perfekt:
dok­te­reert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik dok­te­reer
du dok­te­reerst
he/se/dat dok­te­reert
wi dok­te­reert
ji dok­te­reert
se dok­te­reert
Imperfekt:
ik dok­te­reer
du dok­te­reerst
he/se/dat dok­te­reer
wi dok­te­re­ren
ji dok­te­re­ren
se dok­te­re­ren
Perfekt:
ik heff dok­te­reert
du hest dok­te­reert
he/se/dat hett dok­te­reert
wi hebbt dok­te­reert
ji hebbt dok­te­reert
se hebbt dok­te­reert
Konjunktiv:
ik dok­te­reer
du dok­te­reerst
he/se/dat dok­te­reer
wi dok­te­re­ren
ji dok­te­re­ren
se dok­te­re­ren
Imperativ:
dok­te­reer!
dok­te­reert!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: Dokter + -eer