an­di­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌdɪkn̩/
Verb
Silbentrennung: an·di·cken
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­di­cken
Partizip Perfekt:
an­di­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik dick an
du di­ckst an
he/se/dat di­ckt an
wi di­ckt an
ji di­ckt an
se di­ckt an
Imperfekt:
ik dick an
du di­ckst an
he/se/dat dick an
wi di­cken an
ji di­cken an
se di­cken an
Perfekt:
ik heff an­di­ckt
du hest an­di­ckt
he/se/dat hett an­di­ckt
wi hebbt an­di­ckt
ji hebbt an­di­ckt
se hebbt an­di­ckt
Konjunktiv:
ik dick an
du di­ckst an
he/se/dat dick an
wi di­cken an
ji di­cken an
se di­cken an
Imperativ:
dick an!
di­ckt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + dicken