to­schu­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtɔu̯ˌʃuːm̩/
Verb
Silbentrennung: to·schu·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
to­schu­ven
Partizip Perfekt:
to­scha­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schuuv to
du schuff­st to
he/se/dat schuff­t to
wi schuuvt to
ji schuuvt to
se schuuvt to
Imperfekt:
ik schööv to
du schöövst to
he/se/dat schööv to
wi schö­ven to
ji schö­ven to
se schö­ven to
Perfekt:
ik heff to­scha­ven
du hest to­scha­ven
he/se/dat hett to­scha­ven
wi hebbt to­scha­ven
ji hebbt to­scha­ven
se hebbt to­scha­ven
Konjunktiv:
ik schööv to
du schöövst to
he/se/dat schööv to
wi schö­ven to
ji schö­ven to
se schö­ven to
Imperativ:
schuuv to!
schuuvt to!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: to + schuven