af­wan­nern auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌva·nɐn/
Verb
Silbentrennung: af·wan·nern
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­wan­nern
Partizip Perfekt:
af­wan­nert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wan­ner af
du wan­nerst af
he/se/dat wan­nert af
wi wan­nert af
ji wan­nert af
se wan­nert af
Imperfekt:
ik wan­ner af
du wan­nerst af
he/se/dat wan­ner af
wi wan­nern af
ji wan­nern af
se wan­nern af
Perfekt:
ik heff af­wan­nert
du hest af­wan­nert
he/se/dat hett af­wan­nert
wi hebbt af­wan­nert
ji hebbt af­wan­nert
se hebbt af­wan­nert
Konjunktiv:
ik wan­ner af
du wan­nerst af
he/se/dat wan­ner af
wi wan­nern af
ji wan­nern af
se wan­nern af
Imperativ:
wan­ner af!
wan­nert af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + wannern