sü­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈzyː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: sü·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
sü­ren
Partizip Perfekt:
süürt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik süür
du süürst
he/se/dat süürt
wi süürt
ji süürt
se süürt
Imperfekt:
ik süür
du süürst
he/se/dat süür
wi sü­ren
ji sü­ren
se sü­ren
Perfekt:
ik heff süürt
du hest süürt
he/se/dat hett süürt
wi hebbt süürt
ji hebbt süürt
se hebbt süürt
Konjunktiv:
ik süür
du süürst
he/se/dat süür
wi sü­ren
ji sü­ren
se sü­ren
Imperativ:
süür!
süürt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: suur