wi­cken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈvɪkn̩/
Verb
Silbentrennung: wi·cken
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wicken
Partizip Perfekt:
wickt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wick
du wickst
he/se/dat wickt
wi wickt
ji wickt
se wickt
Imperfekt:
ik wick
du wickst
he/se/dat wick
wi wicken
ji wicken
se wicken
Perfekt:
ik heff wickt
du hest wickt
he/se/dat hett wickt
wi hebbt wickt
ji hebbt wickt
se hebbt wickt
Konjunktiv:
ik wick
du wickst
he/se/dat wick
wi wicken
ji wicken
se wicken
Imperativ:
wick!
wickt!