an­ro­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌɾɔu̯pm̩/
Verb
Silbentrennung: an·ro·pen
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
an­ro­pen
Partizip Perfekt:
an­ro­pen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik roop an
du röpp­st an
he/se/dat röpp­t an
wi roopt an
ji roopt an
se roopt an
Imperfekt:
ik rööp an
du rööpst an
he/se/dat rööp an
wi rö­pen an
ji rö­pen an
se rö­pen an
Perfekt:
ik heff an­ro­pen
du hest an­ro­pen
he/se/dat hett an­ro­pen
wi hebbt an­ro­pen
ji hebbt an­ro­pen
se hebbt an­ro­pen
Konjunktiv:
ik rööp an
du rööpst an
he/se/dat rööp an
wi rö­pen an
ji rö­pen an
se rö­pen an
Imperativ:
roop an!
roopt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + ropen