op­ko­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌkɔu̯pm̩/
Verb
Silbentrennung: op·ko·pen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­ko­pen
Partizip Perfekt:
op­koff­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik koop op
du koff­st op
he/se/dat koff­t op
wi koopt op
ji koopt op
se koopt op
Imperfekt:
ik kööp op
du kööpst op
he/se/dat kööp op
wi kö­pen op
ji kö­pen op
se kö­pen op
Perfekt:
ik heff op­koff­t
du hest op­koff­t
he/se/dat hett op­koff­t
wi hebbt op­koff­t
ji hebbt op­koff­t
se hebbt op­koff­t
Konjunktiv:
ik kööp op
du kööpst op
he/se/dat kööp op
wi kö­pen op
ji kö­pen op
se kö­pen op
Imperativ:
koop op!
koopt op!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: op + kopen