ke­veln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkɛː·vəln/ 🔊︎
Verb
Silbentrennung: ke·veln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ke­veln
Partizip Perfekt:
ke­velt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ke­vel
du ke­velst
he/se/dat ke­velt
wi ke­velt
ji ke­velt
se ke­velt
Imperfekt:
ik ke­vel
du ke­velst
he/se/dat ke­vel
wi ke­veln
ji ke­veln
se ke­veln
Perfekt:
ik heff ke­velt
du hest ke­velt
he/se/dat hett ke­velt
wi hebbt ke­velt
ji hebbt ke­velt
se hebbt ke­velt
Konjunktiv:
ik ke­vel
du ke­velst
he/se/dat ke­vel
wi ke­veln
ji ke­veln
se ke­veln
Imperativ:
ke­vel!
ke­velt!