klie­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkliːm̩/
Verb
Silbentrennung: klie·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
klie­ven
Partizip Perfekt:
klie­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kliev
du klievst
he/se/dat klievt
wi klievt
ji klievt
se klievt
Imperfekt:
ik kliev
du klievst
he/se/dat kliev
wi klie­ven
ji klie­ven
se klie­ven
Perfekt:
ik heff klie­ven
du hest klie­ven
he/se/dat hett klie­ven
wi hebbt klie­ven
ji hebbt klie­ven
se hebbt klie­ven
Konjunktiv:
ik kliev
du klievst
he/se/dat kliev
wi klie­ven
ji klie­ven
se klie­ven
Imperativ:
kliev!
klievt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Kliev