afsnal­len in Low German

Pronunciation: /ˈafˌsnaln̩/
verb
Syllabication: af·snal·len
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
en Ansnaller lösen
German:

Verbforms:

infinitive:
afsnal­len
past participle:
afsnooll­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik snall af
du snall­st af
he/se/dat snoll­t af
wi snoll­t af
ji snoll­t af
se snoll­t af
past:
ik snall af
du snall­st af
he/se/dat snall af
wi snal­len af
ji snal­len af
se snal­len af
perfect:
ik heff afsnooll­t
du hest afsnooll­t
he/se/dat hett afsnooll­t
wi hebbt afsnooll­t
ji hebbt afsnooll­t
se hebbt afsnooll­t
conjunctive:
ik snall af
du snall­st af
he/se/dat snall af
wi snal­len af
ji snal­len af
se snal­len af
imperative:
snall af!
snooll­t af!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: af- + snallen