Pronunciation: /ˈafˌstɾiːdn̩/
verb
Syllabication: af·strie·den
[1]
advanced vocabulary
Low Saxon:
German:

Verbforms:

infinitive:
afstrieden
past participle:
afstreden
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik stried af
du striddst af
he/se/dat striddt af
wi striedt af
ji striedt af
se striedt af
past:
ik streed af
du streedst af
he/se/dat streed af
wi streden af
ji streden af
se streden af
perfect:
ik heff afstreden
du hest afstreden
he/se/dat hett afstreden
wi hebbt afstreden
ji hebbt afstreden
se hebbt afstreden
conjunctive:
ik streed af
du streedst af
he/se/dat streed af
wi streden af
ji streden af
se streden af
imperative:
stried af!
striedt af!

Etymology:

Compound word constructed from: af + strieden