Utspraak op Platt: /ˈafˌstɾiːdn̩/
Verb
Sülven: af·strie·den
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afstrieden
PPP:
afstreden
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stried af
du striddst af
he/se/dat striddt af
wi striedt af
ji striedt af
se striedt af
Vergangen Tiet:
ik streed af
du streedst af
he/se/dat streed af
wi streden af
ji streden af
se streden af
Perfekt:
ik heff afstreden
du hest afstreden
he/se/dat hett afstreden
wi hebbt afstreden
ji hebbt afstreden
se hebbt afstreden
Kunjunktiv:
ik streed af
du streedst af
he/se/dat streed af
wi streden af
ji streden af
se streden af
Imperativ:
stried af!
striedt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + strieden