af­strie­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌstɾiːdn̩/
Verb
Sülven: af·strie·den
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­strie­den
PPP:
af­stre­den
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stried af
du stridd­st af
he/se/dat stridd­t af
wi striedt af
ji striedt af
se striedt af
Vergangen Tiet:
ik streed af
du streedst af
he/se/dat streed af
wi stre­den af
ji stre­den af
se stre­den af
Perfekt:
ik heff af­stre­den
du hest af­stre­den
he/se/dat hett af­stre­den
wi hebbt af­stre­den
ji hebbt af­stre­den
se hebbt af­stre­den
Kunjunktiv:
ik streed af
du streedst af
he/se/dat streed af
wi stre­den af
ji stre­den af
se stre­den af
Imperativ:
stried af!
striedt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + strieden