gootblie­ven in Low German

Pronunciation: /ˈɡɔu̯tˌbliːm̩/
verb
Syllabication: goot·blie·ven
[1]
advanced vocabulary
active

Verbforms:

infinitive:
gootblie­ven
past participle:
gootble­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik blief goot
du blif­fst goot
he/se/dat blif­ft goot
wi blieft goot
ji blieft goot
se blieft goot
past:
ik bleef goot
du bleefst goot
he/se/dat bleef goot
wi ble­ven goot
ji ble­ven goot
se ble­ven goot
perfect:
ik bün gootble­ven
du büst gootble­ven
he/se/dat is gootble­ven
wi sünd gootble­ven
ji sünd gootble­ven
se sünd gootble­ven
conjunctive:
ik bleef goot
du bleefst goot
he/se/dat bleef goot
wi ble­ven goot
ji ble­ven goot
se ble­ven goot
imperative:
blief goot!
blieft goot!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: goot + blieven