goot­blie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɔu̯tˌbliːm̩/
Verb
Sülven: goot·blie·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
goot­blie­ven
PPP:
goot­ble­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bliev goot
du blif­fst goot
he/se/dat blif­ft goot
wi blievt goot
ji blievt goot
se blievt goot
Vergangen Tiet:
ik bleev goot
du bleevst goot
he/se/dat bleev goot
wi ble­ven goot
ji ble­ven goot
se ble­ven goot
Perfekt:
ik heff goot­ble­ven
du hest goot­ble­ven
he/se/dat hett goot­ble­ven
wi hebbt goot­ble­ven
ji hebbt goot­ble­ven
se hebbt goot­ble­ven
Kunjunktiv:
ik bleev goot
du bleevst goot
he/se/dat bleev goot
wi ble­ven goot
ji ble­ven goot
se ble­ven goot
Imperativ:
bliev goot!
blievt goot!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: goot + blieven