Keenstub­ben in Low German

Pronunciation: /ˈkɛːnˌstʊbm̩/
noun
Syllabication: Keen·stub·ben
Plural: Keenstub­bens m de Keenstub­ben
[1]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
Stubben, de för Keenholt bruukt warrt

Etymology:

Sett sik tohoop ut: Keen + Stubben